CUADERNO DE APUNTES: DIARIO DE LO QUE ME PASA Y LO QUE ME GUSTA
miércoles, 8 de junio de 2011
IN MEMORIAM. JORGE SEMPRÚN.
Libre. Libérrimo. Libertad como valor supremo.
Optimismo vital que le hizo siempre mirar hacia delante.
Nos quedamos con todos esos fascismos que nos crecen como malas hierbas en el día a día.
Me encuentro un poco más sola. Un poco más triste.
domingo, 5 de junio de 2011
EL CORAZÓN DE YENÍN. TERRIBLE Y HERMOSO DOCUMENTAL.
El Corazón de Yenín es la historia de Ahmed Chatib, un niño palestino de doce años que fue abatido por soldados israelíes mientras jugaba con una pistola de juguete en un campamento de refugiados palestino en Yenín. En el plazo de doce horas su padre tomó la decisión de donar seis de sus órganos para salvar la vida de seis personas. El corazón de Ahmed late ahora en el cuerpo de una niña judía, de padres ultraortodoxos. Ha pasado un año y medio desde que Ismail donó los órganos de su hijo y hace un viaje por los territorios ocupados visitando a las familias beneficiarias para saber como les ha cambiado la vida.
Gracias, Herba
El corazón de Yenín from Miguel Angel on Vimeo.
Gracias, Herba
El corazón de Yenín from Miguel Angel on Vimeo.
sábado, 4 de junio de 2011
ROMERÍA SOLIDARIA. POZOS DE AGUA MAYO REY.
El próximo fin de semana la ONG POZOS DE AGUA DE MAYO REY organiza una romería solidaria en Vigo con un montón de actividades y mucha marcha.
Todo lo recaudado servirá para la construcción de pozos en Camerún.
Tengo a alguna de mi gente entusiasmada con el proyecto.
Aquí toda la información.
Pon tu gota!
Todo lo recaudado servirá para la construcción de pozos en Camerún.
Tengo a alguna de mi gente entusiasmada con el proyecto.
Aquí toda la información.
Pon tu gota!
jueves, 2 de junio de 2011
miércoles, 1 de junio de 2011
SOFOCOS. MENOPAUSIA
No la conozco
pero, hasta ahora,
las mujeres del mundo la han sobrevivido.
Sería por estoicismo
o porque nadie les concediera entonces
el derecho a quejarse
que nuestras abuelas
llegaron a la vejez
mustias de cuerpo
pero fuertes de alma.
En cambio ahora
se escriben tratados
y, desde los treinta,
empieza el sufrimiento,
el presentimiento de la catástrofe. El cuerpo es mucho más que las hormonas.
menopáusica o no,
una mujer sigue siendo una mujer;
mucho más que una fábrica de humores
o de óvulos.
Perder la regla no es perder la medida,
ni las facultades;
no es meterse cual caracol
en una concha
y echarse a morir.
Si hay depresión,
no será nada nuevo;
cada sangre menstrual ha traído lágrimas
y su dosis irracional de rabia.
No hay pues ninguna razón
para sentirse devaluada.
Tirá los tampones,
las toallas sanitarias.
Hacé una hoguera con ellas en el patio de tu casa.
Desnudate.
Bailá la danza ritual de la madurez.
Y sobreviví
como sobreviviremos todas.
Gioconda Belli.
domingo, 29 de mayo de 2011
BOTÍN
Desde muy pequeña y para horror de mi familia, supe que mi vocación auténtica era la de trapera.
Al mismo ritmo que yo iba recogiendo y escondiendo "tesoros" por las esquinas de casa, mi madre los tiraba sin compasíon. Charo la vecina de abajo de la infancia me recordaba que lo primero que decía al entrar en la suya era: ¿Tienes algo que no te sirva?.
Hoy hemos ido, Bola y yo de safari.
Nieves compró hace poco unos libros de una casa que se había vendido y el dueño le dijo que cuando se mudara podíamos ir a buscar lo que quisieramos.
Imaginad una casa maravillosa de hace más de un siglo abandonada y con todas las puertas y ventanas accesibles . Con un montón de escaleras, ruidos extraños, rincones...
Qué placer: Papeles, cristal, fotos, sillas, hierros, cestos, maletas, cacharros, ... Aunque olvidé la herramienta básica: destornillador y linterna.
Hicimos 3 viajes con la furgo e intentaré volver con herramientas...
Al mismo ritmo que yo iba recogiendo y escondiendo "tesoros" por las esquinas de casa, mi madre los tiraba sin compasíon. Charo la vecina de abajo de la infancia me recordaba que lo primero que decía al entrar en la suya era: ¿Tienes algo que no te sirva?.
Hoy hemos ido, Bola y yo de safari.
Nieves compró hace poco unos libros de una casa que se había vendido y el dueño le dijo que cuando se mudara podíamos ir a buscar lo que quisieramos.
Imaginad una casa maravillosa de hace más de un siglo abandonada y con todas las puertas y ventanas accesibles . Con un montón de escaleras, ruidos extraños, rincones...
Qué placer: Papeles, cristal, fotos, sillas, hierros, cestos, maletas, cacharros, ... Aunque olvidé la herramienta básica: destornillador y linterna.
Hicimos 3 viajes con la furgo e intentaré volver con herramientas...
lunes, 23 de mayo de 2011
martes, 17 de mayo de 2011
FESTA DAS LETRAS GALEGAS.
Hoy es el día de nuestras letras. En Galicia estamos de fiesta.
Creo que nunca se ha festejado tanto, ni se ha hablado tanto, ni se ha trabajado tanto desde las aulas y desde todos los foros posibles a un poeta como este año a Lois Pereiro.
Maravilloso y notable descubrimiento.
En su epitafio, alla por las tierras de Incio, en la Galicia mágica y borrosa se lee:
"Unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria".
Me encanta Lois Pereiro, me encanta su mensaje y me encanta lo de la furia necesaria.
MATT SESOW. ART BRUT.
Qué pena no estar en Barcelona!
Matt Sessow es un artista americano representante del llamado art brut que expone estos días allí.
Me ha dejado impactada! Me encanta!
Matt Sessow es un artista americano representante del llamado art brut que expone estos días allí.
Me ha dejado impactada! Me encanta!
sábado, 14 de mayo de 2011
PUENTE LETRAS GALEGAS
Así que cuatro dias para disfrutar del jardín, de las princesas y de la organización de los aposentos...
En principio estoy haciendo acopio de fuerzas... Qué mayor estoy!
miércoles, 11 de mayo de 2011
QUÉ É GALICIA?
LOIS PEREIRO.
A. Auga. Aire. A Amnesia do vencido, a Atracción do Abismo, a Árbore xunta á Árbore, e a alegría do espazo circundante. A alma é o Atlántico e é o cantil o corpo da súa chamada Atroz.
B. Barroco: a Beleza usual feita materia en pedra no Bordo do Bosque omnipresente.
C. Calma. Castelao, Curros, Cunqueiro, Cultura, Celebración e Culpa: unha conciencia Céltica do Cosmos.
D. Difícil definir esa Dor, Dobregar o Destino, conseguir que o Desexo nos siga sendo útil. (Diluvia)
E. Espiral no Espazo Esférico. Emigración: Estímulo do noso Exilio interior que nos leva polo leste cara a Europa, polo mar cara ao Éxito e cara á Enfermidade, e sempre cara ao Eterno Extrañamento do Espírito.
B. Barroco: a Beleza usual feita materia en pedra no Bordo do Bosque omnipresente.
C. Calma. Castelao, Curros, Cunqueiro, Cultura, Celebración e Culpa: unha conciencia Céltica do Cosmos.
D. Difícil definir esa Dor, Dobregar o Destino, conseguir que o Desexo nos siga sendo útil. (Diluvia)
E. Espiral no Espazo Esférico. Emigración: Estímulo do noso Exilio interior que nos leva polo leste cara a Europa, polo mar cara ao Éxito e cara á Enfermidade, e sempre cara ao Eterno Extrañamento do Espírito.
F. Fogo de Fogar. Fantasía. Fábricas, Febre e Formas do Futuro, Figuras do pasado. O Fenómeno atmosférico da Felicidade, e todas as Festas do mañá...
G. Gráficas do Granito, auga e silencio, onde transborda a alma da Gulfstream. O xemir das Gaitas, e no carácter esa amable presenza da Graxa.
H. Historia: Herbicida o esquecemento. A Humidade, o "Horror vacui" e a Humildade impídennos converter a Historia en Heroísmo. Nosa Herdade adestrada na fuxida, coa sabedoría das feridas vellas, por nosas propias mans soamente vencidos.
I. Ironía: arte de converter o Inferno nun conto de Inverno.
J. Son oriental. Rotundidade sureña.
K. Kilowatios por terra mergullada.
L. Loito: manchas na paisaxe, bólas negras sobre o tapete verde.
M. Lega Mortos o Misterio da Música, pero o Miño vaise levando ese Misterio ao Mar.
N. Norte. Noite. Néboa. Negro: materia poética nacional.
Ñ. Nh/ gn/ ñ.
O. Oeste: "Galicia atende e obedece á chamada do Oeste" (R. Otero Pedrayo). Tantos séculos de Ofensas e de Esquecemento crean anticorpos no Organismo dun pobo, e esa continua Ofensa da historia xerará no Orgullo deste pobo apracible o destrutivo Osíxeno do Odio, a Obsesión do fracaso e da culpa.
P. Poesía. Patria. Paixón. Perigo de extinción, perdidos en nosa propia Pureza, da necesidade de ser un Pobo. A nosa indiferenza alimentará o Proceso de autoxenocidio que vivimos. Paisaxes dispersas, aliñados entre os Perfís do Pasado, coa Presenza dunha vexetal sensación de eternidade. Paixón e Poses "punk", reflexos Postmodernos e altas horas nos diques urbáns da noite.
Q. Química da dor Quintaesencia do medo. Aí, pegado a min, quen ri?
R. Río: o Rumor da vida, a Relixión das augas. As Risas xorden sempre onde Reina a calma, na quietud profunda de quen coñece o Risco e domínao. Rural: corre sangue Rural por estas veas; e se algunha vez a Razón opón Resistencia, recoñécese o galego na terra, na lenta vitalidade da árbore, na invencible Resignación da herba.
S. O Son da Soidade e o Silencio. O Salvaxe Sarcasmo dos Soños do presente, e a Silente atracción polo Suicidio: o Sil. O Miño é o noso Sangue, o Sil a súa Sombra. Serenos e Sombríos, finalmente transcende o Sorriso astuto.
T. Terra. E o Tempo, e o Trastorno e as súas Tebras. A Tradición dunha triste Tenrura. A Terra é o principio, e todo existe nela e para ela.
U. Utopía: compaxinar o desexo e a necesidade dos nosos soños.
V. Vacas en Vales mollados, e a férrea Vontade dos Vellos encadeados á terra, co Vicio do seu fatalismo escéptico. Verde. Verde e máis Verde sobre outros Verdes, e por detrás: Verde.
W. Whisky: noite urbana. Galicia é Wagneriana, ou é máis ben un Wolfgang Amadeus enfermo de paisaxe, soñando con Sibelius?.
X. 25 de Xullo.
Y. e
Z. Fin
G. Gráficas do Granito, auga e silencio, onde transborda a alma da Gulfstream. O xemir das Gaitas, e no carácter esa amable presenza da Graxa.
H. Historia: Herbicida o esquecemento. A Humidade, o "Horror vacui" e a Humildade impídennos converter a Historia en Heroísmo. Nosa Herdade adestrada na fuxida, coa sabedoría das feridas vellas, por nosas propias mans soamente vencidos.
I. Ironía: arte de converter o Inferno nun conto de Inverno.
J. Son oriental. Rotundidade sureña.
K. Kilowatios por terra mergullada.
L. Loito: manchas na paisaxe, bólas negras sobre o tapete verde.
M. Lega Mortos o Misterio da Música, pero o Miño vaise levando ese Misterio ao Mar.
N. Norte. Noite. Néboa. Negro: materia poética nacional.
Ñ. Nh/ gn/ ñ.
O. Oeste: "Galicia atende e obedece á chamada do Oeste" (R. Otero Pedrayo). Tantos séculos de Ofensas e de Esquecemento crean anticorpos no Organismo dun pobo, e esa continua Ofensa da historia xerará no Orgullo deste pobo apracible o destrutivo Osíxeno do Odio, a Obsesión do fracaso e da culpa.
P. Poesía. Patria. Paixón. Perigo de extinción, perdidos en nosa propia Pureza, da necesidade de ser un Pobo. A nosa indiferenza alimentará o Proceso de autoxenocidio que vivimos. Paisaxes dispersas, aliñados entre os Perfís do Pasado, coa Presenza dunha vexetal sensación de eternidade. Paixón e Poses "punk", reflexos Postmodernos e altas horas nos diques urbáns da noite.
Q. Química da dor Quintaesencia do medo. Aí, pegado a min, quen ri?
R. Río: o Rumor da vida, a Relixión das augas. As Risas xorden sempre onde Reina a calma, na quietud profunda de quen coñece o Risco e domínao. Rural: corre sangue Rural por estas veas; e se algunha vez a Razón opón Resistencia, recoñécese o galego na terra, na lenta vitalidade da árbore, na invencible Resignación da herba.
S. O Son da Soidade e o Silencio. O Salvaxe Sarcasmo dos Soños do presente, e a Silente atracción polo Suicidio: o Sil. O Miño é o noso Sangue, o Sil a súa Sombra. Serenos e Sombríos, finalmente transcende o Sorriso astuto.
T. Terra. E o Tempo, e o Trastorno e as súas Tebras. A Tradición dunha triste Tenrura. A Terra é o principio, e todo existe nela e para ela.
U. Utopía: compaxinar o desexo e a necesidade dos nosos soños.
V. Vacas en Vales mollados, e a férrea Vontade dos Vellos encadeados á terra, co Vicio do seu fatalismo escéptico. Verde. Verde e máis Verde sobre outros Verdes, e por detrás: Verde.
W. Whisky: noite urbana. Galicia é Wagneriana, ou é máis ben un Wolfgang Amadeus enfermo de paisaxe, soñando con Sibelius?.
X. 25 de Xullo.
Y. e
Z. Fin
| Lois Pereiro.1958-1996. |
domingo, 8 de mayo de 2011
RAJOY Y SUS MUJERES (POLÍTICAMENTE HABLANDO, CLARO).
Hay noticias que dan a una ganas de hacerse la muerta... Dejarse llevar por la molicie matutina y quedarse tranquilamente en la camita...
La foto de Rajoy y las mujeres de su partido impacta... Aunque una tiene su corazoncito y también sufrió en su día por la desaparición del ministerio de Igualdad ...
En fin, que esta mañana me ha encantado el comentario en Público de Luis García Montero... Ya lo he compartido en Facebook, pero no me resisto a dejar de ponerlo aqui... Me parece que pone voz a muchas...Lástima que sea un hombre... Pero a estas alturas de la película ya sabemos todas que Los reyes son los padres...
Copio y pego de aquí
(El subrayado es mío...)
Vía Público.es
La foto de Rajoy y las mujeres de su partido impacta... Aunque una tiene su corazoncito y también sufrió en su día por la desaparición del ministerio de Igualdad ...
En fin, que esta mañana me ha encantado el comentario en Público de Luis García Montero... Ya lo he compartido en Facebook, pero no me resisto a dejar de ponerlo aqui... Me parece que pone voz a muchas...Lástima que sea un hombre... Pero a estas alturas de la película ya sabemos todas que Los reyes son los padres...
Copio y pego de aquí
(El subrayado es mío...)
Vía Público.es
El feminismo y las mujeres
Rajoy se hace la foto rodeado de candidatas
Para combatir la idea de que tiene poco éxito con el electorado femenino y para destacar la importancia de la mujer en el PP, Rajoy ha querido rodearse de las políticas más significativas de la derecha. Al mirar la fotografía, llena de colorido y sonrisas, el votante perplejo soporta sentimientos contradictorios ante el derroche de poderío institucional. Una primera reacción tiene que ver con las costumbres del fútbol, esa pasión que con tanta fuerza ha aliñado los días previos a la campaña electoral. Repasa los nombres y los rostros como si se tratase de la alineación titular de un equipo. Esperanza Aguirre, ¡bien! Ana Botella, ¡bien! María Dolores de Cospedal, ¡bien! Rita Barberá, ¡bien! Teófila Martínez...
Al votante perplejo se le encoge el corazón. Cae en la cuenta de que en la atmósfera de la foto domina una entrañable simpatía familiar. Todas estas mujeres se parecen a su madre. Eso conmueve al votante perplejo, porque la verdad es que quiere mucho a su madre, una mujer admirable y sacrificada que ha supuesto para él una de las paradojas más aleccionadoras de su vida. Siempre le ha parecido curioso que se pueda discutir tanto con una persona a la que tanto se quiere.
El programa del PP carece de iniciativas contra la desigualdad
Lo primero que aprendió de su madre fue que no conviene confundir el feminismo con las mujeres. Ella tenía muy claro las labores y las renuncias propias del sexo débil. El feminismo es un pensamiento social que combate la discriminación y que lucha contra las desigualdades de género provocadas por una realidad machista. De ahí que haya mujeres tan machistas como los hombres cuando se identifican con el reparto tradicional de papeles. La igualdad y la desigualdad son un asunto de todos.
Que el PP tenga mujeres en sus listas y que ocupen altos cargos institucionales, sin duda es un detalle importante. Pero al votante perplejo le resulta más significativa la ausencia en los programas del PP de iniciativas dispuestas a eliminar las desigualdades entre hombres y mujeres. Sabe que su madre es muy mujer, pero también muy machista. Así que la idea de fotografiarse rodeado de mujeres no es incompatible con el hecho de liderar un partido aficionado a los chistes machistas, a ridiculizar cualquier medida contra la discriminación, a demonizar con una prepotencia milenaria las actuaciones de una ministra de Igualdad y a buscar complicidades políticas con una Iglesia que impone humillaciones y costumbres de obediencia para la condición femenina. Más que cien mujeres del Partido Popular, sería significativo un solo hombre dispuesto a avergonzarse de los chistes obscenos sobre los morritos de una política o decidido a entender las realidades sociales que se ponen en juego al discutir sobre el aborto o la violencia de género.
El votante perplejo, por otra parte, echa de menos el Ministerio de Igualdad, y se siente muy extrañado de la falta de protagonismo femenino en algunas listas electorales de izquierdas. Un feminismo sin mujeres tampoco es muy creíble.
Falta protagonismo femenino en algunas listas de izquierdas
sábado, 30 de abril de 2011
FELIZ DÍA DE LA MADRE.
Mañana es el día de la madre! Mi día, supongo... También el de mi madre, el de mi hermana, mis cuñadas, algunas de mis compañeras y la mayoría de mis amigas... Así que va por todas vosotras!
Ya hemos dedicado la semana a diversos tipos de manualidades a cual más kitch... Ya nos hemos roto la cabeza pensando que le regalaremos a la propia sin caer en el tópico ni en la cursilería... Ya hemos subvencionado a la descendencia para ser regaladas mañana...
Al menos yo, ya que creo que hay madres a las que su prole agasaja con fantásticos viajes tras meses de ahorro; incluso oí hablar de algunas cuyos hijos se gastaron su primer sueldo íntegro en un bolso de supermarca...Pero sospecho que se trata de una leyenda urbana.
Que no se nos caiga mucho la baba!
Ya hemos dedicado la semana a diversos tipos de manualidades a cual más kitch... Ya nos hemos roto la cabeza pensando que le regalaremos a la propia sin caer en el tópico ni en la cursilería... Ya hemos subvencionado a la descendencia para ser regaladas mañana...
Al menos yo, ya que creo que hay madres a las que su prole agasaja con fantásticos viajes tras meses de ahorro; incluso oí hablar de algunas cuyos hijos se gastaron su primer sueldo íntegro en un bolso de supermarca...Pero sospecho que se trata de una leyenda urbana.
Que no se nos caiga mucho la baba!
jueves, 28 de abril de 2011
QUÉ HACE ESTO AQUÍ? EXPOSICIÓN EN EL LÁZARO GALDIANO.
No conozco el museo Lázaro Galdiano más que de referencias, soy una chica de provincias... Pero acabo de ver en la tele la publicidad de una exposición de lo más sugerente.
Bajo el título: ¿Qué hace esto aquí? se nos presenta una selección de obras de diversas épocas dispuestas de manera distinta... interactuando, y conversando entre ellas.
Me parece una idea fresca y brillante: Quiero ir a verla y jugar... Tengo coche propio, disponibilidad para viajar y un puente en lontananza!
Bajo el título: ¿Qué hace esto aquí? se nos presenta una selección de obras de diversas épocas dispuestas de manera distinta... interactuando, y conversando entre ellas.
Me parece una idea fresca y brillante: Quiero ir a verla y jugar... Tengo coche propio, disponibilidad para viajar y un puente en lontananza!
lunes, 25 de abril de 2011
OLVIDO
Estabas tan cerca de mi corazón... Sé que te irás diluyendo en algún rincón de la memoria...
Poco a poco como cuando endulzamos con miel una infusión, que no hay quien la despegue de la cucharilla...
Sé que es cuestión de voluntad... De no bajar la guardia... De ser realista...
Orden... Cada cosa en su lugar, cada pensamiento en su cajón, cada emoción alineada en su estante.
Sé que dejarás de doler.
Quizá sienta las cicatrices en algún momento como un recordatorio de que vale la pena luchar, siempre, por lo que queremos...
Por cierto...Era el derecho o el izquierdo? O eran los dos? Qué cabeza la mía!
LUNES DE AGUAS
Hoy es lunes de aguas y en Salamanca se merienda de campo y se come hornazo. Cuando iba por allí por compromisos medionaranjiles pensaba que el nombre tenía que ver con lo de "En abril , aguas mil"... Pero no... tiene que ver con prostitutas y meretrices...Y que éstas eran retiradas de la circulación durante la cuaresma y la semana santa para que no pecasen los varones... Y tal día como hoy volvían en barcas por el Tormes y venga... A celebrar!Si es que das una patada y te sale la España profunda... Vaya por Dios!
Gracias Wikipedia !
Qué tengais una buena semana!
sábado, 23 de abril de 2011
ATMÓSFERA LIBRESCA
The Library from Sergey Stefanovich on Vimeo.
No frikis abstenerse. 10 minutos de libros, velas y petit-point. A Sfer y a Gracia les ha hechizado. A mi me erotiza...Pero sale la pequeña maruja que llevo dentro y que me susurra... ¿Y quien limpia todo eso,,, EH? Si donde esté una buena vitrina... Y la cera derramada? No hay quien la saque!
Qué sant Jordi os sea propicio... Qué la llluvia no os detenga... Hoy hacen descuento en las librerías...
miércoles, 20 de abril de 2011
SEMANA SANTA Y PLANES VARIOS
Creo que ya lo tengo todo dispuesto:
La farmacopea.
La cámara con todos sus complementos.
Las botas de trepar.
Los por si acaso...
La maleta libresca.
El recado de escribir.
El de pintar.
Me queda repartir dinero e instrucciones a diestro y siniestro... Y por supuesto, sobornar a un porteador que me lleve las cosas a la furgo...
Sed buenos y buenas! Vuelvo ya!
La farmacopea.
La cámara con todos sus complementos.
Las botas de trepar.
Los por si acaso...
La maleta libresca.
El recado de escribir.
El de pintar.
Me queda repartir dinero e instrucciones a diestro y siniestro... Y por supuesto, sobornar a un porteador que me lleve las cosas a la furgo...
Sed buenos y buenas! Vuelvo ya!
martes, 19 de abril de 2011
MIS TRES PRINCESAS
No he podido resistirme... Soy una mujer fácil y de moral difusa... Ha sido ver esta imagen y darle al copiar y pegar... Por favor,si alguien que pase por aquí sabe quien lo pintó...
Ay , mis niñas!
Ay , mis niñas!
domingo, 17 de abril de 2011
EL PUENTE DE PALABRAS. CITA DEL DÍA. MARUJA TORRES.
![]() |
| Ropa tendida de Edward Munch. Vía BByVT |
"No tengo soluciones ni respuestas para lo que nos acongoja día a día, lo digo una y otra vez, pero este puente de palabras es como mi tendedero de la ropa. Un lugar en el que hundir el rostro y respirar la brisa. Una forma de detener el tiempo y de contemplar la noche, y de saber que, aun ignorando lo que nos deparará el día, y aun a sabiendas de lo que carga la espalda, huele bien."
Leido esta mañana en El Pais, de Maruja Torres. Me ha encantado.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)














